غمی بزرگ دارم که در کالبدم جا نمیشود

و اگر چیزی را آرزو کنم همه ی آرزوی من تویی

و پس از اندوه هایمان
همچون بهار زنده خواهیم شد،
گویی که انگار هرگز
مزه ی تلخی را نچشیده ایم

بهار بُرون نمی‌آید 
مگر از میانِ انگشتانت.

"نزار قباني"

خوب یا بد هر چه که بود گذشت ....
سال نو مبارک