از یه جایی به بعد ؛
دلت از یه جایی به قبلو میخواد :)

+آخرین روز اردیبهشت به خیر

 اینم از اردیبهشت با همه ی ادعاش تموم شد

حکایت اردیبهشت حکایت بعضی از سریال هاست که هرساله پخش میشه

اما برای خیلیا همون جذابیت و لذت اول رو داره

یکی باهاش میخنده یکی دیگه اشک میریزه

بعضی شبهاشو میپسندن و خیلیاهم روزهاشو

خلاصه هرکسی یجوری

اما از همه اینها که بگذریم هر اومدنی رفتنی هم داره

چه زیبا چه زشت

حالا یک قدم مونده تا برسیم به خرداد

اخرین ماه از فصلِ بهار…

اما هیچ فرقی نمیکنه اردیبهشت یا خرداد یا هر اسم دیگه ای

اگه اونی که "باید" کنارت باشه هر فصلی شروع عاشقانه هاست …

نرسیدن، تجربه‌ای به مراتب تلخ‌تر از، از دست دادنه !
آدم وقتی کسی رو از دست میده، افسوس خاطراتش رو می‌خوره، گاهگاهی به یادش می‌افته، بغض مي‌كنه و اين نبودن، قلبش رو به درد مياره، اما حداقل، گذشته ای وجود داره که به خاطرش گریه کنه ...!
وقتی نمی‌رسی، خیال پرداز می‌شی، لحظه به لحظه خودت رو جاهای مختلف تصور می‌کنی. انقدر که دیگه نمی‌دونی چی واقعیته و چی تَوهم...
انقدر که نمي‌بيني کسی که هست، هیچوقت نبوده !
آدمِ بی خاطره، آدمِ نرسیده‌ست، که چیزی برای از دست دادن نداره ...

Once a friend said:
there is not any ugly person in the world, every body is at least beautiful for one.
‏
یه دوستی میگفت :
آدم زشت تو دنیا وجود نداره ،هر کسی
حداقل برای یک نفر زیباترین آدم دنیاست.

بعضی از آدم ها با تموم زخم ها دلخوری ها نبودن ها،
بازم وفادارند نه بخاطر کسی که نیست،
بخاطر احساسی که به جای مونده بخاطر دستی که فشرده شده،
روحی که یتیم مونده.
بعضی از آدما با تموم تنهایی ها رنج ها دلتنگی ها بازم وفادارن
نه یک سال نه یک ماه بلکه هر لحظه و هرثانیه وفادارن.
اونا طعم کز دلگیری رو چشیدن اما صبور موندند،
لذت عشق رو با تموم جونشون لمس کردن اما بازم تنها موندند،
اونا لب های پر از لبخند و دست های پر از توان رو دیدند
اما بازم صبور تر و تنهاتر از همیشه ادامه دادند
تا اگر روزی کسی تمامشون رو در آغوش گرفت
با عشقی بزرگ تر و دستای بخشنده تر پاسخگوی دنیایی زیباتر باشن. . .

تو که می‌دانی، همه ندانند، لااقل تو که می‌دانی!
من می‌توانم از طنین یکی ترانه‌ی ساده
گریه بچینم.