یک‌بارِ دیگر اگر به دنیا بیایم
تمامِ روزهاى اكنونم را
با رندى و جسورانه‌تر زندگى خواهم كرد
اما این بار،
در شناختنِ تو دیر نخواهم كرد...
"احمد عارف"
هزار تا حرفِ قشنگ بلدم بزنم كه دست يه نفرو از باتلاق بگيره بكشه بيرون
اما خودم تو همون باتلاق در حال غرق شدنم.
هزار راه بلدم كه حال كسي رو خوب كنه اما حال ِ خودم انگار سر جاش نيست.
انگار تو هر جمعي ميتونم با همه بجوشم اما تنهاي تنهاي تنها باشم.
انگار غريق نجاتي م كه تو دريا غرق ميشه.
اينا ترسناكه.
اينا زورم نرسيدنه.
مشكل من دنيا و اتفاقات مزخرفش نيستن،
مشكل من خودمم كه زورم به خودم نميرسه.
اعتمادي كه از خودم به بقيه نشون دادم، خودم به خودم ندارم.
انگار همه جوابا رو بلدم اما همه رو غلط مينويسم.
انگار كه آدرس درست رو ميدونم اما از كوچه اشتباه ميرم. به بن بست ميرم. ميرم كه ته خيابون گريه م بگيره، شاكي باشم.
انگار همه چشمه ها براي خودم خشكيده و راهي براي رفع اين تشنگي نميشناسم.
انگار اتفاق ِ خوبي ميتونم باشم، اما نه براي خودم، نه براي زندگي خودم.
#مهتاب_خليفپور
میدانی آنطور هم نیس که آدم نخواسته باشد که بعضی از حرف‌ها را گفته باشد،
تنها بعضی از حرف‌ها را نمیشود در کلمه‌ها جا داد،
که هرچه هم که بخواهی جایشان بدهی،
یکدفعه یک‌جایی پووکی ازشان بیرون میزند
و آن وقت است که دیگر آدم می‌ماند و کلمه‌هایی متلاشی شده که هیچ وقت دیگر هم به هیچ دردی نخواهند خورد
متن از کانال "یک مماس نوشت"
وقت آزاد زياد دارم،
وقت آزاد باعث مى شود، آدمها زياد فکر کنند،
تفکر باعث مى‌شود مردم به شکل بيمار گونه‌اى متوجه خود شوند و در صورتى که بى نقص و بى چون و چرا نباشى،
اين در خود فرو رفتن باعث منجر به افسردگى مى‌شود،
براى همین است که افسردگى دومين بيمارى شايع جهان است.
#استيو_تولتز
از كتاب : جز از كل
گاهی برای چیزهای کوچک آنقدر جنگیدیم که از مهم ترین ها غافل ماندیم ،
غصه ی از دست رفتنِ چیزهایی را خوردیم که به وقتِ داشتن آنقدرها خوشحال مان نمی کرد ،
آنهایی را در دایره ی احترام و ارزش هایمان قرار دادیم که حتی تعریفِ عامیانه ی این واژه ها را بلد نبودند
و آن قدر که طرزِ فکر ، نگاه و خوشحالیِ دیگران برایمان مهم بود ؛ به رضایت و معیارهای خودمان فکر نکردیم،
همان وقت ها که لبخند می زدیم و می گفتیم: همه چیز عاقبت طبقِ خواسته های من پیش می رود و خودم همه چیز را تغییر میدهم!!
واقعیتِ مبرهن و واضح و شاید در ظاهر تلخ این که ما فقط یک بار زندگی می کنیم ،
همین یک بار و فرصتهای بیشتری غیر از همین یک بار در دنیا نیست ،
پس چرا آنگونه که می خواهیم ، طوری که عمیقاً دوست داریم و باید ، زندگی نکنیم ...
و خب شاید چندان مهم نیست که چطور زندگی می کنی،
هیچ نسخه ی یکسانی برای تمامِ کنش و واکنش و علایقِ آدمها وجود ندارد و نمی شود انتظار داشت همه مثلِ هم فکر و رفتار کنند ،
نکته ی مهم این جاست که این زندگی ، همان موردِ علاقه ترین و بهترین سبکِ زندگی ات باشد!
|#فاطمه_پنبه_کار|
