یک روزایی هست
فقط نیاز داری به یك گوشه دنج از کل دنیا.
گوشه ای که بشه فقط برای چند دقیقه دور شد از مشغله ها
و بدون هیچ فکر و خیالی فقط نشست و غرق شد تو طعم عجیبِ قهوه
و به قدم هایی که باید برای آینده برداری و مسیری که قراره طی کنی فکر كرد.
بايد بشینی تمام چیزایی که باعث ناراحتیت میشن
و خستگیتو بیشتر می کنن رو تک به تک بریزی دور.
آدم گاهی احتیاج داره به یک گوشه دنج که بشینه با خودش صحبت کنه بگه :
آهای “من”،حالت خوبه؟
دلت چی میخواد الان؟
نبینم خسته باشی، میگذره این حالِ بد.
تموم میشه این سردرگمی، این بلاتکلیفی؛
با هم همه چیز رو درست میکنیم.
آخه میدونین،
گاهی وقتا هیچ کس جز خود آدم، نمیفهمه دردش چیه....
پوسته‌ی ظاهری چه اهمیت دارد؟
درونم ویرانه است؛
خانه‌ای پر از درخت که سقف اتاق‌هاش ریخته است،
تنها یک دیوار مانده با دری که باد در آن زوزه می‌کشد.
یا نه، چناری است که پیرمردی در آن کفش نیمدار دیگران را تعمیر می‌کند،
گیرم شاخ و برگی هم داشته باشد.
#عباس_معروفی
هر چه انسان‌تر باشيم زخم‌ها عميق‌تر خواهند بود.
هر چه بيشتر دوست بداريم بيشتر غصه خواهيم داشت.
بيشتر فراق خواهيم كشيد.
و تنهايی هايمان بيشتر خواهد شد.
شادی‌ها لحظه‌ای و گذرا هستند.
شايد خاطرات بعضی از آنها تا ابد در ياد بماند.
اما رنج‌ها داستانش فرق می‌كند.
تا عمق وجود آدم رخنه می‌كند.
و ما هر روز با آنها زندگی می‌كنيم.
انگار كه اين خاصيت انسـان بودن است.
از متن کتاب "نامه به كودكی كه هرگز زاده نشد"
#Oriana_Fallaci
من مدت‌هاست که نمیدونم چی میخوام از این زندگی،
حتی در مورد دم دستی‌ترین مسائلش.
خیلی وقته که حتی نمیدونم
دوست دارم نهار امروز چی باشه.
یه وقتایی تو زندگیت نیاز داری هیچ کسیو نبینی،
نه کسایی که دوسشون داری نه کسایی که ازشون بدت میاد،
هیچ خبری نشنوی نه خبر خوب نه خبر بد
هیچ چیزی نشه
هیچ اتفاقی نیفته
هیچ جا نری
به چیزی فکر نکنی
کلا خلا رو احساس کنی تا آروم شی
