بر سنگ مزارم بنویسید آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش، او زاده ی غم بود که از خاطر دوستان گشت فراموش
یه وقتایی تو زندگیت نیاز داری هیچ کسیو نبینی، نه کسایی که دوسشون داری نه کسایی که ازشون بدت میاد، هیچ خبری نشنوی نه خبر خوب نه خبر بد هیچ چیزی نشه هیچ اتفاقی نیفته هیچ جا نری به چیزی فکر نکنی کلا خلا رو احساس کنی تا آروم شی
جمعه ۸ فروردین ۱۳۹۹ |
سهیلا هستم. اهل تهران. اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر. موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.