چقدر سخته پس از پشت سر گذاشتن کلی خاطره ی قشنگ...
با بی اعتنایی و بی تفاوتی بهت بگه:
هر جور راحتی کسی مجبورت نکرده بمونی!!!
یکشنبه ۱۹ شهریور ۱۳۹۱ |
رویای شب های تنهایی
بر سنگ مزارم بنویسید آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش، او زاده ی غم بود که از خاطر دوستان گشت فراموش
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->
آرشيو
پيوند هاي وبلاگ