مــــــَن که زیـاد سـَر از کـار ِ بـازاریـ ها
دَر نمیــــاوَرَمـ
ولـی بـه گـُمانـمـ
حـتمـا
ولـی بـه گـُمانـمـ
حـتمـا
جـنسـ هـای جـــدیدشـانـ
آمدهـ که
منـــ
منـــ
برایــــــت کهنــــه شـُدهـ اَمـ
پنجشنبه ۱۳ مهر ۱۳۹۱ |
رویای شب های تنهایی
بر سنگ مزارم بنویسید آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش، او زاده ی غم بود که از خاطر دوستان گشت فراموش
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->
آرشيو
پيوند هاي وبلاگ