رنگ آرزوهایم این روزها خیلی پریده
تو اگر دستت به آسمانش رسید
چند تکه ابر نقاشی کن
تا دل من به ابرها خوش باشد... !
سه شنبه ۱۸ مهر ۱۳۹۱ |
رویای شب های تنهایی
بر سنگ مزارم بنویسید آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش، او زاده ی غم بود که از خاطر دوستان گشت فراموش
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->
آرشيو
پيوند هاي وبلاگ