چقدر این دوست داشتن های بی دلیل…
خوب است!
مثل همین باران بی سوال که هی می بارد…
که مثل اتفاقی آرام ، شمرده شمرده می بارد!!
چهارشنبه ۲۹ آذر ۱۳۹۱ |
رویای شب های تنهایی
بر سنگ مزارم بنویسید آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش، او زاده ی غم بود که از خاطر دوستان گشت فراموش
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->
آرشيو
پيوند هاي وبلاگ