کاش باران بگیرد ….
کاش باران بگیرد و شیشه بخار کند….
و من همه ی دلتنگیهایم را رویش “ها” کنم….
و با گوشه ی آستینم همه را یکباره پاک کنم ….
و خلاص...
دوشنبه ۱۶ اردیبهشت ۱۳۹۲ |
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->