برای دشمنت کئره را آن قدر داغ نکن که حرارتش خودت رو هم بسوزونه
من خیال کردم اون دشمنمه وکوره رو از داغ هم داغ تر کردم تا ای نجوری شد چون به حرف غزال گوش دادم.
پنجشنبه ۱۵ دی ۱۳۹۰ |
رویای شب های تنهایی
بر سنگ مزارم بنویسید آشفته دلی خفته در این خلوت خاموش، او زاده ی غم بود که از خاطر دوستان گشت فراموش
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->
آرشيو
پيوند هاي وبلاگ