باید کرکره ها را بکِشم
موهایم را ببافم
یک لباس شل و وارفته بپوشم
چراغ ها را خاموش کنم
درب را روی ِخودم ببندم ، کلیدش را قورت بدهم ....
همانجا پشت تنهایی سنگر بگیرم
به همه بگویم : دنیای ِ من تعطیل است ....
دوشنبه ۲۱ مرداد ۱۳۹۲ |
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->