دوستان عزیز من مثل گندمند،یعنی بودنشان یک دنیا برکت و نعمت و فقدانشان قحطی است
و من چه خوشبختم که زر خوشه های گندم در اطرافم موج می زنند.
پنجشنبه ۱۳ بهمن ۱۳۹۰ |
دوستان عزیز من مثل گندمند،یعنی بودنشان یک دنیا برکت و نعمت و فقدانشان قحطی است
سهیلا هستم.
اهل تهران.
اینجا پناهگاه من برای خودم بودنه به دور از تظاهر.
موقع نظر دادن ادرس وب و ایمیل هم بنویسید تا پاسخگو باشم.
<-BlogEmail->