همه يك روزهايي كم مي آورند ،
همه يك روزهايي دوست دارند به موهاي چربشان توجه نكنند
و با تيشرت چرك مُرد شده ي آبي گوشه ي اتاق بنشينند و فكر كنند ،
همه يك روزهايي دوست دارند بي حوصله و بد اخلاق باشند ،
دائم با هر حرفي و هركسي مخالفت كنند ،
همه ي قرارها را كنسل كنند
و پشت پنجره حتي به خورشيد درحال غروب هم فحش بدهند،
 اصلا حق داريم يك روزهايي بخواهيم زشت باشيم ،
مردها نخواهند صورتشان را اصلاح كنند ،
زن ها نخواهند خط چشم بكشند،
غذاي مانده ي ديروز را بخوريم ،
تلفن را از برق بكشيم ،
از كنار ظرف هاي نشسته رد شويم،
اصلا حتي نخواهيم آهنگ گوش كنيم ،
دلمان حتي بلال خوردن كنار ساحل را هم نخواهد ،
اصلا يك روزهايي حق داريم كه دلمان هيچ كس و هيچ چيز را نخواهد ،
از صبح تا شب توي تخت به سقف خيره شويم ،
حتي سيگارمان را هم نصفه بكشيم ،
ما حق داريم اخم كنيم ،
بي حوصله و بد اخلاق باشيم ،
زود از كوره در برويم و داد بزنيم ،
همه ي ما يك روزهايي حق داريم زشت باشيم.
هميشه نمي شود لبخند زد ،
هميشه نمي شود به موقع سر قرار رسيد ،
هميشه نميشود با صداي آواز كنار گاز سيب زميني سرخ كرد ،
هميشه نمي شود به فيلم هاي كمدي با صداي بلند خنديد ،
هميشه نمي شود لباس هاي اتو كشيده پوشيد و عطر زد ،
هميشه نمي شود به گل ها آب داد و چاي دم كرد ،
هميشه نمي شود خوب بود.
به خودمان و ديگران گاهي حق زشت بودن و بد بودن بدهيم لطفا.

#مرآ_جان