از دلگیری روزهای تعطیل
تا آشوب انتظار،
از هوای خفه اتاقی سکوت زده
تا بی انگیزگی دستی تنها،
از ترمز خاطره های بی انصاف سر چهار راه فراموشی
تا فریاد وحشت زده مارگزیده وار بر سر هوس های سیاه و سفید،
از دعوتی دوستانه به صرف قهوه و گپ
تا کلنجار با تقدیری خشکیده ته فنجانی قهوه تلخ،
از کلافگی قول های تکراری
تا شکستن توبه های اجباری،
از همه چیز و هیچ چیز
دل آدم میگیرد
غروب روزهایی که تعطیل است

#پریسا_زابلی_پور