اون موقع ها که راهنمایی میرفتم یه سالنامه قرمز داشتم که توش خاطرات روزانه امو مینوشتم
از کوچکترین دیالوگ هام با دوستم تا این که نهار چی خوردم و توی کلاسای تابستونی چه اتفاقی افتاد.
اون سالنامه هیچ وقت کامل نشد یه عالمه صفحه سفید موند واسش.
از اون روزا حدود 8 سال میگذره.
تو سال گذشته خیلی بیشتر از قبل به آدمایی فکر کردم که به هر دلیلی حافظه اشونو از دست میدن
اون موقع فکر کردم که خیلی آدما هستن که میتونن خاطراتمو به یادم بیارن
ولی حس و حال هر روز دل ادم رو هر کسی نمیدونه و نمیفهمه
کی از دل بقیه خبر داره....
عید 97 که رفته بودیم همدان
به این فکر کردم گاهی آدم حتی با چیزای خیلی کوچیک و سطحی بهش خوش میگذره
به حال دلم تو اون لحظه فکر کردم
و به این که نباید هیچ وقت خاطره و حس و حال این روزا و این سفر یادم بره
تصمیم گرفتم وقتی برگشتم تهران یه سالنامه رو بردارم و شروع کنم به نوشتن خاطرات روزانه ام;
حتما هم هر شب بنویسم و نذارم به سرنوشت اون قبلیه دچار بشه .
یا مثل خیلی از سالنامه ها بشه ورق باطله هایی که موقع امتحانا واسه تمرین حل کردن استفاده میشن.
سالنامه 97 شاید کوچیک باشه ولی یه دنیا حرف یه دنیا حس و حال توی دلش قایم شده.
حرفایی که نشد به هیچ کس بزنی یا حال و هوایی که هیچ کس نمیتونست درک کنه
یه روزایی انقدر خوش گذشت و سرم شلوغ بود و حس و حالای مختلف واسه نوشتم داشتم که جا کم میومد;
مثل سفر هام، سورپرایز تولدم، مثه همه روزایی که با بچه ها میرفتیم بیرون.
یه روزایی هم انقدر دلم پر بود و خسته که جا نبود واسه نوشتن حس و حالای بد و ناراحتی هام.
یه روزایی کوتاه بود و خالی از اتفاق بدون رنگی از زندگی.
همه اون روزا و لحظه ها رو نوشتم که اگه یه روز رسید و دیگه چیزی یادم نیومد،
با خوندنش بتونم بفهمم حال دلم چی بوده و اصلا کی بودم
حالا رسیدیم به اخرین صفحه رفیق 365 روزه من
یک سال کنارم بود و فقط وفقط اون حالمو فهمید
برام تکراری نشد و میشه گفت هر روز بیشتر و بیشتر دوسش داشتم
و پره از حس و حال روزای 20 سالگیم
خلاصه که یه سال دیگه هم گذشت با همه تلخی ها و شیرین هاش گریه ها و خنده هاش.
امسال خیلی خیلی زودتر از همیشه گذشت برام
انگار دنیا رو زدن رو دور تند
امیدوارم همه حال های بد رو با تحویل سال بسپرین به 97 تا با خودش ببره و نتونن دیگه برگردن.
98 با یه چمدون پر از حال خوب و دل خوش پشت در منتظرتونه برید پیشوازش
به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی است؟!
حال دلتون خوش
آخرین ساعات 97 تون به خیر
عیدتون مبارک
سالتون فوق العاده
سهیلا
1397/12/29
از کوچکترین دیالوگ هام با دوستم تا این که نهار چی خوردم و توی کلاسای تابستونی چه اتفاقی افتاد.
اون سالنامه هیچ وقت کامل نشد یه عالمه صفحه سفید موند واسش.
از اون روزا حدود 8 سال میگذره.
تو سال گذشته خیلی بیشتر از قبل به آدمایی فکر کردم که به هر دلیلی حافظه اشونو از دست میدن
اون موقع فکر کردم که خیلی آدما هستن که میتونن خاطراتمو به یادم بیارن
ولی حس و حال هر روز دل ادم رو هر کسی نمیدونه و نمیفهمه
کی از دل بقیه خبر داره....
عید 97 که رفته بودیم همدان
به این فکر کردم گاهی آدم حتی با چیزای خیلی کوچیک و سطحی بهش خوش میگذره
به حال دلم تو اون لحظه فکر کردم
و به این که نباید هیچ وقت خاطره و حس و حال این روزا و این سفر یادم بره
تصمیم گرفتم وقتی برگشتم تهران یه سالنامه رو بردارم و شروع کنم به نوشتن خاطرات روزانه ام;
حتما هم هر شب بنویسم و نذارم به سرنوشت اون قبلیه دچار بشه .
یا مثل خیلی از سالنامه ها بشه ورق باطله هایی که موقع امتحانا واسه تمرین حل کردن استفاده میشن.
سالنامه 97 شاید کوچیک باشه ولی یه دنیا حرف یه دنیا حس و حال توی دلش قایم شده.
حرفایی که نشد به هیچ کس بزنی یا حال و هوایی که هیچ کس نمیتونست درک کنه
یه روزایی انقدر خوش گذشت و سرم شلوغ بود و حس و حالای مختلف واسه نوشتم داشتم که جا کم میومد;
مثل سفر هام، سورپرایز تولدم، مثه همه روزایی که با بچه ها میرفتیم بیرون.
یه روزایی هم انقدر دلم پر بود و خسته که جا نبود واسه نوشتن حس و حالای بد و ناراحتی هام.
یه روزایی کوتاه بود و خالی از اتفاق بدون رنگی از زندگی.
همه اون روزا و لحظه ها رو نوشتم که اگه یه روز رسید و دیگه چیزی یادم نیومد،
با خوندنش بتونم بفهمم حال دلم چی بوده و اصلا کی بودم
حالا رسیدیم به اخرین صفحه رفیق 365 روزه من
یک سال کنارم بود و فقط وفقط اون حالمو فهمید
برام تکراری نشد و میشه گفت هر روز بیشتر و بیشتر دوسش داشتم
و پره از حس و حال روزای 20 سالگیم
خلاصه که یه سال دیگه هم گذشت با همه تلخی ها و شیرین هاش گریه ها و خنده هاش.
امسال خیلی خیلی زودتر از همیشه گذشت برام
انگار دنیا رو زدن رو دور تند
امیدوارم همه حال های بد رو با تحویل سال بسپرین به 97 تا با خودش ببره و نتونن دیگه برگردن.
98 با یه چمدون پر از حال خوب و دل خوش پشت در منتظرتونه برید پیشوازش
به پایان آمد این دفتر حکایت همچنان باقی است؟!
حال دلتون خوش
آخرین ساعات 97 تون به خیر
عیدتون مبارک
سالتون فوق العاده
سهیلا
1397/12/29
چهارشنبه ۲۹ اسفند ۱۳۹۷ |
